Sa mga Hebreo

Ano mang panulat na walang awtor ay maipasisiyang anonymous. Iyan ang kalagayan ng "SA MGA HEBREO" na walang kalakip na pangalan ng may akda. Kadudaduda sa makatuwid ang nilalaman nito at dahil dito ay kinakailangang ito'y kunan ng kaukulang awtentisidad sa mga katiwatiwalang katunayang biblikal. Nakakalungkot isipin na higit pang pinaniwalaan ng marami ang mga di-kapanipaniwalang aral na mababasa dito, kay sa mga salita nitong Espiritu ng Dios na mismo ay nangagsilabas mula sa bibig ni Jesus.

Thursday, February 13, 2025

SA MGA HEBREW

 
Kaugnay ng iniwanan nating usapin sa nakaraang kabanata ay minamatuwid sa talata 1 at 2, na mayroon di umanong dakilang saserdote ang mga Hebreo at mga Gentil, na nakaupo sa kanan ng luklukan ng karangalan sa langit. Siya’y ministro sa santuario, at sa tunay na tabernakulo na itinayo ng Panginoong Dios hindi sa mga tao.
Sa mga ito’y ibinangon ng may akda ang ilang usapin na tumutukoy sa mga sumusunod,
1. Dakilang saserdote magpakailan man ng sanglibutan.
2. Literal na pagkaunawa sa simbulo ng kanan ng Dios.
3. Ang santuario at ministro nito.
4. Ang tabernakulo ng Dios.
Hinggil sa unang usapin na tumutukoy sa di umano’y dakilang saserdote magpakailan man na nagngangalang Jesus. Gaya ng aming itinanglaw na liwanag sa kabanata 5 ay ganito ang babasa.
Sa Heb 5: 5-6 ay binanggit itong si Jesus sa kalagayan ng dakilang saserdote rin naman, na hindi nagmapuri sa kaniyang sarili, kundi yaong sa kaniya di umano ay nagsabi, “Ikaw ay aking Anak. Ikaw ay aking naging anak ngayon:” at “Ikaw ay saserdote magpakailan man, Ayon sa pagkasaserdote ni Mequisedec.”
Sa gayo’y pinalalabas ng may akda, na itong si Jesus sa kalagayang dakilang saserdote ay higit sa mga karaniwang dakilang saserdote ng Israel, sapagka’t siya’y tinawag di umano at itinalaga ng Dios na maging saserdote magpakailan man na gaya ni Melquisedec. Samantalang sila’y hindi tinamo ang gayong pagtatangi, palibhasa’y mga inihalal lamang ng pamunuan nitong relihiyon ng mga Israelita.
Hinggil sa minamatuwid nitong may akda sa kalagayan ni Jesus ay mariin naming tinututulan, ayon sa mga sumusunod na kadahilanan,
Walang anomang kasulatan na makapagpapatotoo na sinabi ng Dios kay Jesus ang mga sumusunod      na salita.
A. Ikaw ay aking Anak. Ikaw ay aking naging anak ngayon: (Awit 1:7)
B. Ikaw ay saserdote magpakailan man, Ayon sa pagkasaserdote ni Mequisedec.
Ang mga salitang inihayag namin sa letrang “A” (Awit 1:7) ay napakaliwanag na sinalita ng Dios kay David na isa sa pinahiran ng Panginoon, at sa gayo’y walang anomang mababasa sa lahat ng kasulatan na ang mga salitang yao’y sinambitla ng Dios kay Jesus sa kaniyang kapanahunan.
Tungkol naman sa pahayag na nasa letrang “B” (Awit 110:1-4) ay pakaunawai nyo nga kung ano ang katuwiran ng Dios na ipinahahayag ng Awit. 
Na sinasabi,
Awit 110 :
1  Sabi ng Panginoon sa aking panginoon, Umupo ka sa aking kanan, Hanggang sa aking gawing tungtungan mo ang iyong mga kaaway.
2  Pararatingin ng Panginoon ang setro ng iyong kalakasan mula sa Sion; Magpuno ka sa gitna ng iyong mga kaaway.
3  Ang bayan mo’y naghahandog na kusa, Sa kaarawan ng iyong kapangyarihan, sa kagandahan ng kabanalan: Mula sa bukang liwayway ng umaga, Ikaw ay may hamog ng iyong kabinataan,
4  Sumumpa ang Panginoon, at hindi magsisisi, Ikaw ay saserdote magpakailan man, Ayon sa pagkasaserdote ni Melchisedech.

Kung inyong napansin ang Awit 110:1 ay may binabanggit na Panginoon sa malaking letrang “P” at may binabanggit na panginoon sa maliit na letrang “p”. Sa gayo’y dalawang (2) entidad ang maliwanag na tinutukoy sa unang bahagi ng nabanggit na talata. Na sinasabing ang panginoon (hari) ay umupo sa kanan ng Panginoon (Dios), hanggang sa gawing ng Panginoon (Dios) na tungtungan ng panginoon (hari) ang kaniyang mga kaaway.

Ang hari nga ng Israel ay kailangang tumupad sa mga kautusan ng Dios, bilang paglagay sa kaniyang kanan, nang sa gayo’y tulungan ng Panginoong Dios ang hari na mapasailalim sa mga paa niya ang kaniyang kaaway na bayan at bansa. 

Kaya’t kung mailalagay ng panginoon (hari) ang kaniyang sarili sa kanan ng kaniyang Panginoon (Dios) ay isusumpa nga ng Dios, na siya’y kikilalanin niyang isang saserdote magpakailan man, na ayon sa pagkasaserdote ni Mesquisedec.

Hinggil sa usaping ito’y sinaysatin nga natin ang aklat ng propetang si Samuel, nang sa gayo’y maging ganap ang inyong pagkaunawa sa katuwiran ng mga pahayag sa Awit 110:1-4, at ang kapilipitan ng mga salita sa Heb 5:5-6.

Sa gayo’y bibigyan namin sa inyo ng linaw ang tumutukoy sa isang Panginoon at isa pang panginoon. Hinggil dito ay narito ang ilang talata na pagkakakilanlan sa dalawang magkatulad na salitang ito. Nang sa gayo’y maalaman kung sino baga ang tinutukoy ni David na Panginoon at panginoon.











KOMONALIDAD NG MGA DENOMINASYONG CRISTIANO

 Alam mo ba na sa kabila ng poot ng mga denominasyong Kristiyano sa isa't isa ay mayroon silang napakalapit na pagkakatulad? Narito ang isang maikling video na makakatulong sa iyo na maunawaan nang maayos at tama ang makontrobersyal na episode na ito.






Saturday, January 25, 2025

Chapter 7 "SULAT SA MGA HEBREO" (Part 2 of 4)

Sa pagpapatuloy ay pinatototohanan ni Jesus sa lahat, na ang mga nabanggit na kautusan ng pagibig ay hindi kailan man naging ang tanging kaukulan ay sa sangbahayan ni Israel lamang, kundi,

EZE 18 :
Narito, LAHAT NG KALULUWA AY AKIN; kung paano ang kaluluwa ng ama, gayon din ang kaluluwa ng anak ay akin: ANG KALULUWA NA NAGKAKASALA AY MAMAMATAY.

Katotohanan na nararapat tanggapin ng lahat, na ang pagiging saserdote at hari nitong si David ay mula sa kapangyarihan ng kautusan kay Moises na kaniyang ginanap, at ito’y may sapat na kakayanang maglunsad sa kanino mang kaluluwa sa buhay na walang hanggan.

Chapter 7 "SULAT SA MGA HEBREO" (Part 1 of 4)

Sa kabanatang ito’y tampok sa talata 1 hanggang 10 ang usapin na may kinalaman sa saserdote na magpasawalang hanggan,” at sa pagsasalaysay ng lahi ay ginawang halimbawa itong si Melquisedec. Na bagaman hindi nabanggit sa kasulatan ang kaniyang pinagmulan ay maliwanag na kinagiliwan ng Dios sa pamamagitan ng kaniyang pagsunod, at iniluklok sa Salem (Jeruselem) na dakilang hari.

Palibhasa’y pinamamahayan at pinaghaharian nitong Espiritu ng Dios sa kaniyang kalooban ay ipinahayag niyang siya’y kaniyang saserdote na magpasawalang hanggan.

Sa gayo’y dalawang layunin ang ipinaganap ng Dios kay Melquisedec sa kapanahunang yaon, sa makatuwid baga’y bilang hari at saserdote. Na siyang sa kasaysayan ay kaunaunahang saserdote na inihalal ng Dios, na ang ibig sabihin ay hindi mawawalan ng saserdote ang mga anak ng pagsunod magpakailan man.”

Sunday, April 24, 2022